Risa frelsi

að vera laus við Vodafone. Ég er búin að vera viðskiptavinur þeirra í ábyggilega 15 ár en það skiptir þeim engu máli.

Einu sinni buðu þeir uppá "góðan pakka" sem ég fór í. Þegar hringt var í mig frá Tali og þeir að reyna fá mig til sín ákvað ég að skoða mín símamál og sá þá að allt frá Vodafone hafði hækkað töluvert, svona miðað við þenna "góða pakka" frá þeim. Þegar ég ræddi við þá fékk ég þá skýringu að "góði pakkinn" væri ekkert lengur í boði, og spurð í framhaldi að því hvort ég vildi ekki færa mig yfir í Gullið! Þeir hafa eflaust verið hálf fúlir yfir því að ég hafi komist að þessu því auðvitað voru þeir að græða ansi mikið á mér, þessum vitlausa kúnna sem var ekkert að fylgjast með yfirlitinu frá þeim.
Djöf... varð ég pirruð en þeim var alveg sama hvort ég væri þar eða hér og vildu ekkert koma til móts við mig. Þegar reiðin var runnin af mér ákvað ég að breyta úr "góða pakkanaum" yfir í "hinn góða pakkann" (Gullið) og guð má vita hversu mikið hann hefur breyst.

En svo kom Risa frelsi og ég, þessi vitlausi kúnni stóð með 11 ára gamallri dótturinni sem vildi fara í það, eitthvað svo kúl! Ég taldi mig hafi lesið allt sem lesa þarf og sá ekki betur en þetta væri nú eitthvað sniðugt fyrir barnið.
1990 kr. risa frelsi var keypt fyrir afmælispeninginn og taldi ég að það ætti að duga henni út árið þar sem að hún var nú búin að vera ansi lengi með sína 500 kr. inneign.
En svo kemur að 5 punkta letrinu sem er í 10% rasta á skráningasíðu Risa frelsis Vodafone, að Risa frelsi gildir í 30 daga. Enda fannst okkur undarlegt að barnið væri búið með inneignina á svona stuttum tíma.

All right, mín mistök, mitt klúður. En ég stend samt á því að þetta er óskýr auglýsing og hef ég heyrt að fleirum yfirsást þetta.

En hvað finnst Vodafone um það?
Ekkert. Þeim er alveg skítsama svo lengi sem flestir koma í viðskipti til sín en þeir átta sig ekki á því að þeir koma auðvita bara í 30 daga og fara svo eitthvert annað.

Og hvað gerir Vodafone þá?
Búa bara til nýja flotta auglýsingu sem segir í raun ekki rass og vitleysingar einsog ég rjúka til...

en nú er ég rokin og það til Símans.

Adios!

Sæti strákurinn minn kemur heim á morgun :)

 

lá í leti áðan og kveikt var á sjónvarpinu. Ekkert í því einsog vanalega svo According to Jim fékk mitt auga. Í þessum þætti hljómaði lag sem ég hef aldrei heyrt áður og ég er með það á heilanum núna. Mjög fallegt.

nú er illt efni ekkert tyggja má...

ég mun aldrei fá mér möndlu aftur. maður á að vera farin að vita þetta. er að drepast í þessari tönn og hlakka mjög til að mæta til tannlæknis á morgun. hlakka samt ekkert til að borga honum... asskoti dýr mandla...djöf...

Þetta er nú meira sumarið. Börnin voru hjá okkur allan júní og þau voru ekkert neitt rosa hrifin af því að mamma væri alltaf í vinnunni, hvað þá að allir þyrftu að fara sofa klukkan tíu því mamma þarf að vakna klukkan sex. Nú eru þau farin til pabba síns sem er í fríi líka. Reyndar var nú sambýlingurinn komin í frí þarna rétt í lokin svo þau héngu nú ekki alein heima. Get samt alveg sagt ykkur það að mamman er orðin dáldið þreytt á þessari vinnu líka. Nú er ég að vinna í tíu daga í röð, ekki frídagur fyrir en á fimmtudag. Þá ætla ég að gera ekki neitt!

Ég er að vandræðast með hárið á mér, ekkert nýtt svo sem en ég hef tekið ákvörðun, ekki eina heldur tvær. Ég ætla að þrauka þetta, vera með mjög sítt hár og aldrei að vita nema það verði viðráðanlegt því síðara sem það er. Nú ef ekki þá ætla ég að byrja uppá nýtt þegar ég verð 35 ára. Ég hef sterkan grun um það að það fari mér best að vera mjög stuttklippt... já og hin er að ég ætla að hætta að sápa það, bara skola og ég er ekki frá því að það sé viðráðanlegra.

Já, og svo er komin nýr sambýlingur, hann Pablo og sá er sko gullmoli :)

Dillur

Ég á yndislega systur sem gerir allt fyrir mig
ég á frábæran bróðir sem því miður býr langt frá mér
svo á ég besta pabba í heimi sem ég er mjög lík enda best sjálf
mamma er einsog margar mömmur held ég bara, ég veit samt ekki alveg hvar hún er í dag...

þá eru það amman og afinn sem eru yndisleg og gera líka allt fyrir mig en það er eitt sem fylgir (held ég aldrinum) að afi gamla fær oft dillur. Hann elskar lýsi og telur að það sé undralyf, það þýðir að ég á fullan skáp af lýsi í vökvaformi og pillu... svo vildi svo til að fyrir fjórum árum síðan þá fór frumburðurinn á veiðinámskeið og eftir það er hann veiðimaður að mati afa gamla. Af því tilefni gaf hann frumburðinum fluguveiðistöng í fermingagjöf og svo er hann búin að hringja stöðugt til að minna mig á að skrá hann á fluguveiðinámskeið. Nú, ég auðvitað skrái drenginn og hann var sko ekki sáttur, segist ekkert vilja fara og finnst það ansi undarlegt að vera píndur í eitthvað. Púff, það varð svona deisjavú. Ég sagði að hann færi bara og ekkert væl. Hann skyldi prófa og þá væri hægt að útskýra það fyrir gamla manninum hvort þér líki þetta eða ekki. Vertu svo bara fegin að hafa ekki lennt í því sama og ég, að vera pínd í píanó í 12 ár...
Hann var orðin pínu sáttur áðan þegar ég keyrði hann, greyið.

En ferlega er þetta óþolandi að þessir fjölskyldumeðlimir geti ekki skilið þetta. Nei, þeir láta mann fá samviskubit yfir því að hafa sóað peningunum! Aldrei bað ég hann um að kaupa þessa stöng.

Og hvað er það svo með ókurteist fólk á vinnustaðnum mínum, vissi ekki að það væri til!

Spítalalíf

Ég er búin að vera í tvær vikur í nýju vinnunni. Ég er s.s. í eldhúsi Landspítalans, er í sérfæðideildinni. Það þýðir að ég sé um þá sem eru með einhverjar sérþarfir tengt mat og ofnæmi. Maður þarf því að vera dáldið vakandi, eða það hefði ég haldið.
Fyrsta daginn minn var hann Igor að útskýra fyrir mér hlutina og ég hef unnið á nokkuð mörgum stöðum og fannst því dáldið skondið að fá sýnikennslu á ensku. Igor er frá Lettlandi og sem betur fer talar hann skiljanlega ensku. Daginn eftir var ég með eldri konu sem er ættuð frá Íslandi og fékk ég reyndar tvo daga með henni. Hjúkket.

En þetta var allt ennþá algjör súpa fyrir mér og ég var farin að efast um að ég myndi nokkurn tímann ná þessu. En hugsaði að svona er þetta alltaf þegar maður byrjar á nýjum stað. En eftir eina og hálfa viku var ég virkilega orðin stressuð og sagði sambýlingnum að ég væri pottþétt með athyglisbrest. Þetta væri mér ómögulegt að muna alla þessa límmiða, dalla, hver á að fá hvað, hvenær á ég að byrja og svo framvegis.
Nú auðvitað var mér svo skellt í djúpulaugina, átti að sjá um "heita" ein. Shit, kræst, hvaða sjúklingur fær ofnæmiskast, eða reiðiskast því sósan var vond... sem betur fer gekk þetta og sem betur fer er þetta allt að koma. Í dag gerði ég engin mistök, brendi engar sósur né súpur og kjúklingabringurnar voru ekki hráar.

Það eru ansi margir sem vinna í þessu stóra eldhúsi, flestir frá Tælandi, Lettlandi og Póllandi. Í fyrstu þótt mér þetta hálf undarlegt því uppskriftirnar eru allar á íslensku og mér datt í hug að þau færu bara eftir hráefnislistanum og hunsuðu aðferðina. Vá, mér fannst ég bara í raun hafa einhverja fordóma og þótti það frekar glatað. Sem betur fer rann það fljótt af mér. Ég hugsaði með mér að ef allir þarna inni væru íslendingar væri sko hundleiðinlegt þarna og mjög fáir með bros á vör. Ég er nokkuð viss um að mjög fáir íslendingar myndu nenna að vinna þessa vinnu, vaska upp, þrífa og skrúbba potta og gólf. Allir er svo glaðir, gantast á pólsku og tælensku og er síðan öll þrusu góð í íslenskunni.

Ég er ánægð og ég viðurkenni það að ef ég væri ekki námsmaður og hefði verið atvinnulaus og þetta væri eina vinnan í boði þá væri ég ekki eins glöð.